Ferðalag

Þegar ég var ófrísk skrifaði ég þennan status á Facebook og lét mig dreyma um ferðalög til framandi landa í fæðingarorlofinu.

"Við Jón Pétur höfum verið að ræða það að fara í ferðalag (það kallast ekki frí með tvö smábörn) í fæðingarorlofinu næsta vetur. Vorum að pæla í að fara í svona mánuð á framandi stað og njóta lífsins. Svo þegar átti að ákveða áfangastað þá kom í ljós að við erum ekki alveg á sömu bylgjulengd. Ég sé fyrir mér brjóstagjöf á Balí en hann langar rosalega að fara í réttir norður á Strandir (já í mánuð..!).
Held að ég haldi mig þá bara við Grundarfjörð.. "

Nú erum við sem sagt á leiðinni í ferðalag. Ekki til Balí reyndar en vissulega á framandi slóðir. Hornstrandir urðu fyrir valinu. Ekki það sem ég sá fyrir mér en JP minn er í skýjunum og hlakkar mikið til.
Eftir viku ferjum við sem sagt börnin og sirka allt okkar hafurtask (ég get ekki pakkað létt fyrir sundferð) til Ísafjarðar, þar förum við í bát, svo annan minni bát og svo göngum við síðasta spölinn. Við verðum sem sagt í húsi í Aðalvík. Ekkert rafmagn, ekkert símasamband, engin sturta..
Áhugavert, svo ekki sé meira sagt :)

Ég ætla að skrifa hér eitthvað smávegis um undirbúninginn fyrir ferðina og um ferðina sjálfa. Bæði fyrir mig og líka fyrir ættingja og vini til að lesa. Flestum finnst þetta ekki merkilegt ferðalag en mér líður eins og ég sé að fara með börnin mín á hjara veraladar. Enda ekki vön ferðalaga eða útilegumanneskja.

Svona ferð krefst skipulags og það er mjög langt frá því að vera mín sterkasta hlið. Ég er eiginlega mest kvíðin yfir að þurfa að hafa allt skipulagt. Mögulega því ég vil ekki bara hafa allt skipulagt heldur fullkomið og nákvæmlega eins og ég sé fyrir mér að þetta verði. Gangi mér bara vel að ætla í fullkomnlega skipulagt ferðalag með 13 öðrum einstaklingum við mjög frumstæðar aðstæður í 7 daga. Já og minntist ég á að 8 af þessum 13 einstaklingum eru börn?

Síðan síðast

Nú eru 14 mánuðir frá því ég skrifaði síðustu (eða fyrstu) færsluna á blogginu og ég virðist hafa komist ágætlega í gegnum sófadvölina án þess að vera með bloggið mér til dægrastyttingar. Barnið bakaðist vel og ákvað að lengja sófavöl móður sinnar um góða 10 daga áður en að það kom í heiminn með látum aðfaranótt sunnudagsins 20. ágúst. Það reyndist vera önnur stúlka og hún var sko aldeilis ekki hætt að hrissta upp í tilverunni þó að meðgöngunni hafi lokið. Meira um barnið síðar.

Við fjölskyldan erum á leiðinni í ferðalag og ég ætla að reyna að skrifa aðeins um ferlið hér á blogginu. Eflaust halda einhverjir að við séum að leið í heimsreisu eða að minnsta kosti á leið í aðra heimsálfu en svo er nú aldeilis ekki. Viku ferðalag innanlands. Vika án sturtu og wifi...

Í fréttum er þetta helst

Þar sem ég er ófrísk, hætt að vinna og með takmarkaða hreyfigetu þá hef ég ákveðið að rifja upp gamla takta og byrja að blogga aftur. Kannski að það færi mér einhverja gleði hérna í sófadvölinni.
Í dag er ég komin 27 vikur (og 5 daga if you will..) og litla manneskjan í maganum hefur strax haft töluvert meiri áhrif á lífið en við reiknuðum með.
Ég er núna hætt að vinna og þarf að dúsa á sófanum að mestu leyti næstu 12 vikurnar. Eða allavega taka því rólega. En maður gerir bara gott úr því og fer í sund (lesist pottinn) á hverjum degi og borðar morgunmatin af sparistellinu :)